Jeszcze kilkadziesiąt lat temu nauka programowania kojarzyła się niemal wyłącznie z suchymi podręcznikami, nauką na pamięć składni i przepisywaniem przykładów kodu ze starej książki do niebieskiego notatnika. Dzisiaj? Zupełnie się to zmieniło. Zamiast nudzenia się nad linią komend, coraz więcej ludzi – zarówno dzieci, jak i dorosłych – startuje od gier i symulatorów, które uczą kodowania niemal mimochodem, przy okazji zabawy. A przecież – co istotne – to właśnie zaangażowanie i poczucie tzw. flow (bycie w stanie głębokigo zainteresowania, zaabsorbowania) stanowią jedno z kluczowych źródeł wytrwałości w nauce programowania.

Ale tutaj pojawia się oczywiste pytanie. Czy każda gra z napisem "learn to code" naprawdę uczy? I jeśli są setki takich platform, jak wybrać tę, która faktycznie coś da? W tym artykule przejdziemy przez przegląd najbardziej efektywnych narzędzi, wspierając się badaniami naukowymi i raportem wdrożeniowym opracowanym przez naukowców zajmujących się edukacją cyfrową.

Gry do nauki programowania: poważne narzędzie edukacyjne czy tylko trend?

Warto w tym miejscu przypomnieć – i to nie jest przesada – że game-based learning już od kilkunastu lat nie jest traktowany jako zabawka dla fanów gier. W wielu szkołach na całym świecie stał się pełnoprawnym elementem podstawy programowej. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Gra dostarcza czegoś, czego tradycyjny podręcznik nigdy nie da: natychmiastową informację zwrotną oraz zwiększenie zanagażowania.

Kiedy dziecko pisze zły kod – na przykład zapomni warunku w pętli – postać w grze nie wykonuje akcji, zadanie się nie rozwiązuje. Natychmiast. To nie jest surowy komunikat błędu ze samych cyfr (jak w prawdziwym kodzie), to wizualna, bezpieczna konsekwencja. A w tym leży magia – uczeń szybko orientuje się, co poszło nie tak, i eksperymentuje, aż się uda.

Badania naukowe, zwłaszcza te dotyczące zwiększenia udziału gier w edukacji, konsekwentnie pokazują, że tego rodzaju podejście zwiększa zaangażowanie studentów, zmniejsza skalę frustracji i, co bardzo ważne, podnosi efektywność przyswajania wiedzy w zakresie myślenia algorytmicznego. Ale zaraz – dodajmy tu szczerości: nie każda gra będzie jednakowa efektywna dla każdej osoby. Dlatego poniżej rozpatrujemy konkretne narzędzia i ich rzeczywiste zastosowania.

Gry do nauki kodowania to nie zamiennik edukacji. To raczej katalizator – narzędzie, które zmieniło grę w nauczaniu logiki programowania z nudzącego obowiązku na coś, co dzieci robią z przyjemnością.

Co mówią badania naukowe? Rzeczowe dane na temat efektywności

Zanim przejdziemy do konkretnych gier, zatrzymajmy się na chwilę nad faktami. Naukowcy zajmujący się edukacją cyfrową prowadzili liczne badania, aby sprawdzić, czy gry rzeczywiście działają czy to tylko opowieść marketingowa.

CodeCombat Implementation Study (2019)

Jedno z bardziej wiarygodnych badań pochodzi z roku 2019. Naukowcy McREL International przeprowadzili szczegółową analizę wdrażania platformy CodeCombat w szkołach. Wyniki? Aż 91% nauczycieli zgodziło się, że platforma wspiera umiejętności rozwiązywania problemów u uczniów. Prawie wszyscy (85%) stwierdzili, że łatwo jest integować CodeCombat z istniejącym programem nauczania.

Ale to nie wszystko. Aż 92% nauczycieli potwierdził, że CodeCombat wspiera zaangażowanie uczniów. To liczby, które trudno zignorować. Raport wyraźnie wskazuje, że gra o określonej strukturze dydaktycznej potrafi być wiarygodnym narzędziem nauczania, a nie jedynie zabawą. Pełny raport dostępny jest tutaj: https://codecombat.com/images/pages/impact/pdf/CodeCombat_ImplementationStudy_Summary.pdf

Meta-analiza gamifikacji w edukacji programowania

Gdy spojrzeć na szersze badania – tak zwane meta-analizy, które łączą wyniki – obraz jest równie pozytywny. Naukowcy z Science Direct przeanalizowali systematycznie dostępne prace naukowe dotyczące gamifikacji w nauczaniu programowania. Wnioski? Gamifikacja wykazuje statystycznie istotny pozytywny efekt na uczenie się i zaangażowanie studentów, zwłaszcza w grupie początkujących.

Interesujące – i może nieco zaskakujące – jest to, że efekt gamifikacji był szczególnie silny u osób, które tradycyjnie zmagały się z nauką programowania. Innymi słowy: gry pomagały przede wszystkim tym, którzy potrzebowali najwięcej pomocy. To mówi coś ważnego.

Dostęp do pełnej meta-analizy: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666920X22000510

Przegląd najciekawszych gier i symulatorów – praktyczne porównanie

Teraz przejdziemy do konkretów. Poniżej znajdziesz opis głównych platform, ich mocnych stron i ograniczeń. Wybór odpowiedniej gry to trochę jak dobieranie narzędzi do pracy – nie kupujesz piły, jeśli potrzebujesz śrubokręta.

Blockly Games – pierwszy kontakt z logiką programowania

Grupa docelowa: dzieci od 6-7 lat, totalni początkujący, również dorośli odkrywający programowanie po raz pierwszy.
Język: Blockly (programowanie wizualne za pomocą bloków).
Model nauki: seria mini-gier i łamigłówek.

Blockly Games to projekt Googla, opracowany dokładnie z myślą o jak najniższym progu wejścia. Dziecko nie musi znać ani słowa angielskiego, nie musi wiedzieć, co to zmienna czy pętla – wszystko uczy się poprzez grę. Układ zadań jest genialny w swej prostocie: najpierw proste polecenie "doprowadź labirynt do celu", potem bardziej złożone wyzwania wymagające planowania kilku kroków naprzód.

Przez pracę z Blockly Games dziecko nieświadomie wchodzi w świat programowania. Odkrywa, co to pętla (bo trzeba ją użyć, aby nie przepisywać sto razy tego samego kroku), czym jest warunek (bo robot musi umieć wybrać, czy skręcić w lewo, czy w prawo w zależności od sytuacji).

Zalety:

  • zerowy próg wejścia – każdy może zacząć natychmiast, bez żadnego przygotowania,

  • nie ma poczucia porażki – jeśli coś nie wyjdzie, po prostu próbujesz jeszcze raz,

  • bloki można później zobaczyć jako "przetłumaczony" kod tekstowy (funkcja show code).

Ograniczenia:

  • to wciąż tylko bloki, nie prawdziwy kod – przejście do tekstu będzie wymagać dodatkowego kroku,

  • gry są proste, więc starsze dzieci mogą się szybko znudzić.

Więcej informacji: https://developers.google.com/blockly

Scratch – wielkie święto kreatywności w programowaniu

Grupa docelowa: dzieci 8-14 lat, początkujący, ale też dorośli chcący odkryć swoją kreatywną stronę.
Język: Scratch (blokowe programowanie wizualne).
Model nauki: tworzenie gier, animacji, interaktywnych historii, projektów.

Jeśli jest jedno narzędzie, które zmieniło edukację programowania w ostatnich 15 latach, to z pewnością Scratch. Stworzony na MIT Media Lab, Scratch pozwala dziecku (lub dorosłemu) zbudować prawdziwą grę, animację czy interaktywną historyjkę. Od pomysłu do wdrożenia – wszystko w jednym miejscu.

Czemu Scratch jest tak skuteczny? Dlatego, że uczeń widzi swoje dzieło. Nie rozwiązuje abstrakcyjnych zadań na zeznanie kogoś innego. Buduje coś własnego – grę, w którą można zagrać, animację, którą można pokazać kolegom. To ogromny motywator. A przecież – co istotne – samo zainteresowanie tym, co tworzymy, to już połowa sukcesu w nauce.

W Scratchu liczą się projekty. Uczeń musi myśleć o sekwencji zdarzeń (kiedy coś się powinno stać), o warunkach (jeśli gracz kliknie w x, to powinno się stać y), o pętlach (ruch postaci – znowu i znowu, aż warunek się zmieni). To to samo, co w prawdziwym kodzie, tylko zapisane blokami zamiast tekstem.

Mocne strony Scratcha:

  • gigantyczna społeczność – miliony projektów, które można podglądać, miksować, analizować,

  • kreatywność bez ograniczeń – możesz tworzyć cokolwiek,

  • wbudowana edukacja – wiele szkół używa Scratcha jako głównego narzędzia do nauczania myślenia obliczeniowego,

  • całkowicie darmowe i otwarte.

Czego Scratch nie daje:

  • nie uczy prawdziwego kodu – niektórzy mogą czuć się rozczarowani, kiedy przechodzą po Python czy JavaScript,

  • bez mentora może być chaotycznie – gdzie zacząć, co budować – uczący się może być zdezorientowany.

Oficjalna strona Scratch Foundation: https://scratchfoundation.org
Roczny raport Scratch Foundation z statystykami: https://annualreport.scratchfoundation.org

Minecraft Education Edition – kodowanie w świecie, który dzieci już znają

Grupa docelowa: dzieci i młodzież 8-16 lat, szczególnie ci, którzy już grają w Minecrafta.
Języki: MakeCode (bloki), Python, JavaScript.
Model nauki: symulacja świata, zadania, projekty zespołowe, budowanie.

Oto ciekawy trick: zamiast uczyć dziecka programowania w abstrakcyjnym środowisku, bierzemy grę, w którą dzieci i tak grają po szkole, i dodajemy do niej kodowanie. Minecraft Education Edition to dokładnie to.

W połączeniu z edytorem MakeCode (wizualny interface z blokami) lub skryptami w Pythonie/JavaScripcie można sterować agentem, automatyzować budowanie, tworzyć zadania logiczne. Wyobraź sobie nauczycielkę mówiącą: "dziś napiszecie kod, który będzie budować dom waszego agenta". Zamiast "dziś nauczymy się pętli". Widzisz różnicę?

Minecraft Education nie jest zwykłą grą. To ekosystem lekcji. Microsoft i społeczność edukatorów przygotowali setki gotowych scenariuszy – od fizyki (symulowanie grawitacji), przez matematykę (budowanie geometrycznych kształtów), po informatykę (algorytmy, automatyzacja).

Dlaczego nauczyciele pokochali to narzędzie:

  • uczniowie są już zainteresowani – Minecraft jest gra, którą znają i lubią,

  • możliwość pracy zespołowej – projekty klasowe, wspólne wyzwania,

  • praktyczne zastosowanie – kodowanie ma tu faktyczne konsekwencje w świecie gry,

  • integracja z programem nauczania – scenariusze lekcji, pokrywa się z standardami edukacyjnymi.

Rzeczywiste wyzwania:

  • może rozpraszać – jeśli lekcja nie jest starannie przygotowana, uczniowie będą grać zamiast kodować,

  • wymogi techniczne – nie każda szkoła ma komputery zdolne do uruchamiania Minecrafta,

  • wymaga licencji Microsoft 365 dla szkół.

Portal Minecraft Education: https://education.minecraft.net

CodeCombat – RPG, w którym postać słucha Twojego kodu

Grupa docelowa: dzieci od 9-10 lat wzwyż, szczególnie te zafascynowane grami RPG.
Języki: Python, JavaScript (prawdziwy, tekstowy kod).
Model nauki: gra przygodowa, poziomy, fabuła

CodeCombat to coś innego. Zamiast bloków, zamiast wizualnych edytorów, piszesz prawdziwy kod – Python lub JavaScript – i obserwujesz, jak Twoja postać wykonuje dokładnie to, co napisałeś. Zły kod? Postać się nie porusza, przegrywa walkę, zadanie nie zostaje ukończone.

To gra RPG – masz bohatera, masz przeciwników, masz fabulę, masz świat do odkrycia. Każdy poziom to nowe wyzwanie, które wymaga użycia nowej koncepcji programowania: zmienne, pętli, instrukcje warunkowe, funkcje, a nawet obiekty. Krzywa nauki jest doskonale zaprojektowana – trudne zadania pojawiają się dokładnie wtedy, gdy jesteś już gotowy.

Co tu się dzieje? Gracz nie uczy się "o" pętlach w abstrakcji. Gracz MUSI użyć pętli, żeby wygrać. To fundamentalna różnica między "wiedzą" a "rozumieniem" kodu.

Gdzie CodeCombat przyśpiesza naukę:

  • przejście od gry do prawdziwego kodu jest płynne – nie ma gwałtownego skoku,

  • fabuła i postacie utrzymują zaangażowanie – zwłaszcza u dzieci, które lubią gry RPG,

  • kod jest od razu rzeczywisty – Python pisany tutaj można później używać w prawdziwych projektach,

  • feedback jest natychmiastowy – widzisz wynik swojego kodu na bieżąco.

Rzeczy do rozważenia:

  • część zawartości jest płatna – wiele najciekawszych kursów wymaga subskrypcji,

  • bez monitorowania nauczycielą niektórzy uczniowie mogą skupić się bardziej na "wygraniu" niż na rozumieniu,

  • wymaga co najmniej podstawy angielskiego (instrukcje, chatty NPC-ów).

Witryna CodeCombat: https://codecombat.com
Raport efektywności: https://codecombat.com/images/pages/impact/pdf/CodeCombat_ImplementationStudy_Summary.pdf

CodinGame – dla tych, którzy chcą znowu wyzwań algorytmicznych

Grupa docelowa: starsza młodzież (14+), studenci, dorośli.
Języki: ponad 25 języków programowania (Python, C++, Java, JavaScript, C#, Go, PHP, Rust itp.).
Model nauki: wyzwania algorytmiczne, turnieje, konkurencja.

CodinGame to już nie gra dla początkujących. To platforma dla tych, którzy znają już składnię języka i chcą wejść głębiej w algorytmikę. Każde wyzwanie to praktycznie zadanie ze skrótów do nagrody – coś wizualnego, coś, co się dzieje na ekranie, ale bardziej skomplikowane niż w CodeCombat czy Scratchu.

Tutaj rozwiązujesz rzeczywiste problemy algorytmiczne. Sterujesz robotem, który musi przejść przez labirynt. Piszesz kod, który analizuje dane i wyciąga wnioski. To już "dorosła" praca. A jednocześnie – bo o tym nie zapomnimy – zawsze jest element gry: punkty, ranking, możliwość rywalizacji z innymi użytkownikami.

Jaki to ma sens? Taki, że CodinGame to świetny most między "nauką programowania przez zabawę" a "prawdziwą pracą algorytmiczną". Osoby, które trenują tutaj, są znacznie lepiej przygotowane do rozmów rekrutacyjnych i do projektów, w których liczy się algorytmiczne myślenie.

Plusy plaformy:

  • dostęp do dziesiątek rzeczywistych języków programowania,

  • problem-based learning – rzeczywiste problemy algorytmiczne, nie zabawy,

  • rywalizacja i ranking – motywuje do ciągłego szlifowania umiejętności,

  • całkowicie darmowe.

Minusy:

  • próg wejścia jest wysoki – bez podstaw programowania będzie zbyt trudne,

  • instrukcje mogą być zawiłe dla całkowitych początkujących,

  • skupia się bardziej na algorytmice niż na podstawach.

Strona CodinGame: https://www.codingame.com

Porównanie – który symulator do czego?

Narzędzie

Wiek / Poziom

Typ programowania

Główna zaleta

Idealne dla

Blockly Games

6–10 lat, totalni początkujący

Bloki wizualne

Najmniejszy próg wejścia na świecie

Pierwszy kontakt z logiką programowania

Scratch

8–14 lat, początkujący

Bloki wizualne

Kreatywność i społeczność

Budowanie gier, animacji, rozwijanie wyobraźni

Minecraft Education

8–15 lat

Bloki, Python, JavaScript

Zaangażowanie przez znany świat gry

Lekcje w szkole, projekty zespołowe

CodeCombat

Od 9–10 lat wzwyż

Python, JavaScript (kod tekstowy)

Płynne przejście do prawdziwego kodu

Nauka realnych języków programowania

CodinGame

Starsza młodzież, dorośli

25+ języków (kod tekstowy)

Algorytmika i przygotowanie do rozmów zawodowych

Szlifowanie umiejętności, kandydaci na programistów

Jak wybrać grę, aby naprawdę się nauczyć?

Otóż, nie każdy wybór jest trafny dla każdej osoby. Warto sobie zadać kilka pytań zanim zainteresujemy się konkretną platformą.

Pytanie pierwsze: Jaki jest punkt startowy?

Czy osoba ma doświadczenie z programowaniem, czy dopiero zaczyna? To zmienia wszystko. Dziecko, które nigdy nie słyszało o pętli, nie będzie w stanie radzić sobie w CodinGame. Dorosły z doświadczeniem w Javie szybko się znudzi w Blockly Games.

Praktyczna rada: gdy dorosły chce nauczyć się programowania, radzimy zacząć od CodeCombat (jeśli chce szybkiego przejścia do kodu) lub Scratcha (jeśli chce najpierw bawić się projektami i zrozumieć logikę). Dla dzieci do 10 lat – Blockly Games lub Scratch.

Pytanie drugie: Jaki jest cel?

Czy celem jest zwykła zabawa i oswojenie się z logiką? A może przygotowanie do zawodu programisty? A może uczestnictwo w konkursie programistycznym? Cel zmienia wszystko.

  • Zabawa i oswojenie: Blockly Games, Scratch.

  • Nauka konkretnego języka (Python, JavaScript): CodeCombat.

  • Przygotowanie do rozmów rekrutacyjnych: CodinGame.

  • Szkolne projekty zespołowe: Minecraft Education.

Pytanie trzecie: Ile czasu realnie możemy poświęcić?

To może brzmieć mało ważnie, ale jest kluczowe. Gra, w którą grasz 10 minut raz na miesiąc, nie da ci nic. Systematyczne 20-30 minut 3 razy w tygodniu? To da efekt w kilka miesięcy.

A przecież – dodajmy szczerości – nie każdy ma czas na naukę programowania. Lepiej wybrać grę, którą będziesz faktycznie grał regularnie, niż najlepszą platformę, do której nigdy się nie zalogujesz.

Złote rady do nauki programowania przez gry

Sam dostęp do gry to dopiero połowa pracy. Aby naprawdę się nauczyć, warto pamiętać o kilku rzeczach.

  • Ustal cel na każdą sesję. "Dziś uczę się pętli" to lepsze podejście niż "dziś gram ile wlezie". Celowość zmienia całą dynamikę nauki.

  • Rób przerwy na refleksję. Co dokładnie robi ten kod? Zaskoczony wynikiem? Dlaczego się dziwisz? Pisanie tego "na głos" (nawet dla siebie) pomaga w przyswajaniu.

  • Eksperymentuj świadomie. Zmień wartość zmiennej, zobacz co się stanie. To jest sposób, w jaki uczymy się programowania – przez doświadczenie i obserwację.

  • Przepisuj pomysły na własne projekty. Zamiast tylko grać w zadania, spróbuj utworzyć w Scratchu swoją grę. Lub rozszerz poziom w CodeCombat.

  • Nie bój się błędów. Gry są tworzone dokładnie po to, aby móc bezpiecznie eksperymentować.

  • Łącz grę z innymi materiałami. Artykuły, wideo, ćwiczenia. Gra jest rdzeniem, ale nie jedynym źródłem wiedzy.

Największy błąd? Myślenie, że gra zastąpi całą edukację. Gra to katalizator zainteresowania. Wiedza przychodzi z kombinacji zabawy, praktyki i refleksji.

Przyszłość gier do nauki programowania – dokąd zmierzamy?

Trzy rzeczy wskazują na to, gdzie zmierza edukacja cyfrowa w kolejnych latach.

Po pierwsze, coraz więcej szkół integruje gry z systemami śledzenia postępów. Nauczyciel będzie widział dokładnie, gdzie uczeń ma problem, na jakim poziomie się utknął, ile czasu poświęcił zadaniu. To personalizacja w działaniu.

Po drugie, pojawią się gry połączone z rzeczywistymi projektami. Zamiast abstrakcyjnych wyzwań, będziesz budować rzeczy, które faktycznie pracują – strony internetowe, aplikacje, mikro-kontrolery. Granica między "grą edukacyjną" a "rzeczywistym projektem" będzie się rozmywać.

Po trzecie, sztuczna inteligencja będzie towarzyszyć Ci w grze – doradca, mentor, osoba, która pomaga, gdy się utkwisz. Już teraz na CodeCombat pojawiła się obsługa AI do wskazówek.

Ale jedno musi być jasne: żadna gra, niezależnie od tego, jak zaawansowana, nie zastąpi motywacji uczestnika. Zainteresowanie musi przyjść z Ciebie – gra to tylko narzędzie.


Podsumowanie – która gra do nauki programowania dla Ciebie?

Jeśli trzeba dać konkretną rekomendację dla różnych grup, wyglądałaby tak:

  • Dzieci 6–8 lat, absolutnie nowe do programowania: Blockly Games. Prosty start, żaden stres, czysta logika.

  • Dzieci 8–12 lat, chcą tworzyć: Scratch. Kreatywność, społeczność, możliwość budowania swoich gier.

  • Młodzież 10–14 lat w szkole: Minecraft Education (jeśli szkoła ma dostęp) lub CodeCombat (aby nauczyć się prawdziwego kodu).

  • Dorośli zaczynający od zera: CodeCombat (szybkie przejście do kodu) lub Scratch (jeśli wolisz bardziej kreatywny start).

  • Zaawansowani, kandydaci na programistów: CodinGame, żeby szlifować algorytmikę i przygotować się do rozmów zawodowych.

Ostatnie słowo? Nie ma jednej "najlepszej" gry dla wszystkich. Jest gra, która będzie idealna dla Ciebie – w Twoim wieku, na Twoim poziomie, z Twoimi celami. Wymaga to trochę pracy, żeby znaleźć "swoją" platformę, ale gdy się ją znajdziesz, nauka programowania zmieni się z obowiązku w przyjemność.

I to, szczerze mówiąc, wszystko, co potrzeba, aby rzeczywiście się czymś zainteresować.

Najczęściej zadawane pytania

Od jakiego wieku dziecko powinno zaczynać naukę programowania w formie gry?

Technicznie od 6–7 lat można zaczynać z Blockly Games. To bardzo proste, wizualne i bezstresowe. Ale szczerze – jeśli dziecko wcześniej nie ma doświadczenia, najlepiej czekać do 8–9 lat, kiedy myślenie logiczne jest bardziej dojrzałe. Dla każdego dziecka to jednak inne – wszystko zależy od zainteresowań i gotowości.

Czy gry mogą całkowicie zastąpić tradycyjne kursy programowania?

Nie. Gra dostarcza motywacji i praktyki. Ale bez teorii, bez wyjaśnień, bez mentora pogubiisz się. Najlepiej to kombinacja: gra do zainteresowania, materiały edukacyjne do teorii, mentor do wyjaśniania trudnych rzeczy.

Czy warto zaczynać od bloków, jeśli celem jest Python?

Zależy. Jeśli masz 14+ lat i pojmujesz logikę, możesz od razu iść na CodeCombat z Pythonem. Ale dla dzieci, które przychodzą od zera, bloki są doskonałym przygotowaniem. Uczą myślenia algorytmicznego bez bariery składni. Potem przejście na tekstowy kod jest naturalne.

Jak długo trzeba grać, żeby zobaczyć postępy?

Przy regularności 2–3 sesje tygodniowo po 30–45 minut, do 2–3 miesięcy będziesz widział zauważalne postępy. Ale tu ważna sprawa – muszą być regularne. Przerywa miesiąc, potem grasz, powraca do zera. Konsystencja > intensywność.

Czy dorośli mogą się uczyć programowania przez gry, czy to tylko dla dzieci?

Oczywiście, że mogą. Wiele dorosłych startuje z CodeCombat i świetnie im się powodzi. Gry nie mają "górnego progu wieku" – pytanie to bardziej o to, czy jesteś gotów na takie podejście. Jeśli jesteś odbiorcą wizualnym i lubisz grać, będzie to dla Ciebie fantastyczne. Jeśli uwielbisz teorię i abstrakcję, możesz przedpołożyć tradycyjne kursy wideo.

Czy gry do nauki programowania rzeczywiście działają, czy to marketing?

Działają, ale pod warunkami. Gra sama w sobie nie nauczy cię nic – to Ty musisz zaangażować się w naukę. Gra zmniejsza barierę wejścia i podnosi motywację. Na reszcie zależy od Ciebie, od tego, jak poważnie podejdziesz do nauki i jak regularnie będziesz praktykować.

Źródła materiałów i badań

Artykuł powstał w oparciu o następujące materiały:

  • Implementation Study: Summary Report (CodeCombat) – https://codecombat.com/images/pages/impact/pdf/CodeCombat_ImplementationStudy_Summary.pdf

  • Scratch Foundation Annual Report – https://annualreport.scratchfoundation.org

  • Google Blockly Official Documentation – https://developers.google.com/blockly

  • CodeCombat Official Website – https://codecombat.com

  • CodinGame Official Website – https://www.codingame.com

  • Minecraft Education Official Portal – https://education.minecraft.net

  • The effectiveness of gamification in programming education: A meta-analysis study – https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666920X22000510

  • Implementation of Gamification in Programming Learning – https://www.ijiet.org/vol12/1771-ijiet-5754.pdf

  • The Gamification of E-learning Environments for Learning Programming – https://joiv.org/index.php/joiv/article/view/1602

  • Scratch Foundation Official Website – https://scratchfoundation.org